دیدم بزرگداشت این مناسبت دفاع مقدس حق بزرگی است که باید ادا شود خیلی با این رایانه، جنگ و جدل کردم تا بتوانم حداقل دو کلمه در مورد جنگ بنویسم. برخی رسمشان براین است که درآغاز هر مناسبتی حرفشان را بزنند. اما من دراین موضوع گذاشتم روز آخر، دو کلمه حرف حساب بنویسم. دربزرگداشت دفاع مقدس آنچه که بخوبی نتوانسته درمیان حجم نوشته ها و فیلمها و سخنرانیها و تصاویراز این هشت سال، خودی نشان دهد و قد علم کند این مظلومیت ج.ا.ا در جنگ است. اینکه مقاومت ما حداقل این ثمررا داشت که دشمن دست از پا درازترمثل بچه آدم رفت و سرجایش نشست یک فخروغروربرای ماست اما اینکه دراین جهان کسی به خودش جر‌ات بدهد واز سرسیاست روی یک ملت تفنگ بکشد و بکشد وهیچکس هم کاری نداشته باشد جای اندوه دارد. تلخیهای جنگ هم مثل خوشیها بخشی ازآن تاریخند. ایرادی هم ندارد که ما خودمان آن روزهای بد را هم یاد کنیم. روزی که شهرهایمان را موشک می زدند و در آن دقایق اول که امیدی بود، کسی پیدا نمی شد تا زنده ها را از زیر آوار بیرون بیاورد و پدران و مادران بر روی آوار می نشستند تا صدای ناله های بچه هایشان خاموش می شد. این تاریخ برای ما خیلی گران تمام شده است. با رفتار درست، چشم طمع دشمنان را از این مملکت دور کنیم که اگر این بار دشمن بیاید فقیروغنی و دموکرات و لیبرال و محافظه کار و اصولگرا و اصلاح طلب برایش تفاوت نمی کند. او بدنبال عراق و افغانستان دیگری است.