دیشب مراسم دعای کمیل رفته بودم. ترجمه بعضی از فقرات دعا را با دقت که خواندم متوجه شدم که اگرما همین متن ترجمه فارسی را هم با تمرکز بخوانیم بهره خودمان را می بریم. این دعا،مناجات هم هست. ازهردری وارد می شود تا با خدا حرف بزند. اما در اواخر دعا یکی دو عبارت هست که من مثل خیلی از جاهای دعا نفهمیدم یعنی چه؟ اللهم فمن ارادنی بسوء فارده و من کادنی فکده. اینها از جنس مناجات نیست. من اینجوری فهمیدم که حضرت علی در این دعا به دنیای خویش نیز توجه دارد. شاید بعد از آنهمه درخواست که به عقل من درخواستهای معنوی است اولین درخواست مادی همین عبارات باشد که خدایا هر کس نسبت به من اراده سوء دارد به خودش برگردان و ... .نمی دانم چرا یکباره تصمیم گرفتم این مطلب را بنویسم اما مناسبت عید غدیر بی تأثیر نبود. روزی که پیامبر اکرم (ص) با بلند کردن دست علی (ع) سنگ حکومت شایستگان بعد از خود را بنا نهاد. چیزی که روز به روز گران و گرانتر می شود. عید غدیربرهمه مسلمانان مبارک باد.

پس از یکسال و اندی دیشب بمناسبت میلاد حضرت مسیح ( ع ) فرصتی پیدا کردیم و پاریس را گشتی زدیم. چراغانی برخی خیابانهای این شهر حداقل برای من معنی دار بود. برخی از خیابانها بسیار زیبا آراسته شده بود و در برخی هم خبری نبود. آرایش بعضی خیابانها مثل چراغانی شهرهای خودمان بمناسبت نیمه شعبان و یا مناسبتهای همطراز با آن بود. البته من از چراغانی پاریس در این شب بیش از آنکه بخواهم برداشتی توریستی بکنم برداشت مذهبی می کنم. میلاد مسیح یکی از قویترین مناسبتهایی است که پیروان حضرت عیسی (ع) آن را جشن می گیرند و بدان اعتقاد دارند. خدا را شکر حداقل انسانها حتی با وجود اختلاف در مذهب به ریسمان کسانی چنگ می زنند که پیامبران خدایند. همین می تواند نقطه قوتی باشد تا مردم به اعتبار اعتقاداتشان به پیامبران اولوالعزم، شبها بی دغدغه از شبیخون مذهبیون غیر هم کیش آسوده بخوابند. خدا کند این آرزو روزی اجابت شود.