قرآن سوزي يا هويت سوزي

امسال بزرگداشت كشتگان يازده سپتامبر در آمريكا با صحنه هايي همراه بود كه جهان مسيحيت را در برابر مسئوليتي خطير قرار داده است. كشيشي منزوي و جاه طلب، مسلمانان را متهم رديف اول يازده سپتامبر ناميد و بعد هم پيشنهاد قرآن سوزي داد. معمولا در جریان حوادث،ابتدا بايد منتظر واکنش های برخواسته از درون خود آن مجموعه ماند. به همین دلیل نوع واکنش خود غربیها در برابراین حرکت جالب است. روزنامه هاي غرب بخصوص انگليس و آمريكا رساترين تعابير را در وصف حركت اين كشيش ابله بكار بردند. روزنامه تايمز لندن نوشت اين آقاي كشيش در سالگرد يازده سپتامبر و در سالروز هواپيما ربايي، هويت ما را ربود. روزنامه آمريكايي كريستين ساينس مانيتور نیز نوشت اگر اين آقا قرآن سوزي كند هويت ما را نيز به آتش خواهد کشید. روزنامه های دیگر نیز با تعابیر دیگر این رفتار را مورد انتقاد قرار دادند. اما آقای اوباما موضعي - مدح شبیه به ذم و یا ذم شبیه به مدح - اتخاذ کرد که معلوم می شود او و يا مشاورانش عمق این رفتار را درک نکرده اند. اینکه قرآن سوزی در آمریکا ممکن است جان سربازان آمریکایی را در عراق و افغانستان به خطر بیندازد حرف مزخرفی است. معنای این حرف این است که مسلمانان اهل خشونتند و انتقام می گیرند. اين موضع بهترين علامت به افراطيوني است كه ظرفيت و جوهره دين اسلام و صفاي پيامبر رحمت (ص) را نفهميده اند تا از فردا در عراق و افغانستان براي كشتن يانكي ها دوره بيفتند. به ديوانه اي گفتند مبادا جنگل را آتش بزني. گفت خوب شد گفتي كار فردايم درآمد.  

شبهاي قدر

الهي لا تودبني بعقوبتك. خدايا بعوبتت ادبم مكن. اين عصاره تمام دعاي ابوحمزه ثمالي است. ساير فقرات اين مناجات طولاني تعريف اين عبارت است. انسانهاي اهل راز حرف آخر را اول مي زنند. بقيه اش براي اين است كه با خدا تكلم كنند.اما خداوند رازمان را نا گفته مي داند. شبهاي قدر فرصت ساختن است. هنگامه نجوا و درگوشي سخن گفتن با انيس بي مونسان است. الهي كفي بي عزا ان اكون لك عبدا و كفي بي فخرا ان تكون لي ربا انت كما احب فاجعلني كما تحب. خدايا پر پروازمان ده تا از بندهاي دنيا رها گرديم. عزتي عطا كن تا بزرگ بينديشيم و بزرگ بمانيم. خدايا قلبمان را در پيچ و شكنج دهر ميزبان سكينه و طمأنينه كن. اين تمامي آن چيزي است كه من در اين شبها از خدا براي خودم مي خواهم.  

فردا اولين سالروز درگذشت مادر خانم است. يكسال پيش مادر خانم بنده در روز ۱۹ ماه مبارك رمضان درست و حسابي مهمان خدا شد و رفت. اگر چه رفته اما يادش- مثل همه مادران- در خانه باقي است. خداوند مغفرتش را نصيبش كند.