فرهنگ شخصیت
دکتر فرهنگ رجایی- که هر کجا هست خدایا به سلامت دارش - یکی از روزها سر کلاس درس در مورد اندیشه های کنفوسیوس سخن می گفت. ایشان در این بحث به شخصیت ها و فرهنگ انسانها پرداخت و فرمود که هر پست و مقامی فرهنگ خاص خود را دارد. این فرهنگ از نوع و طرز لباس پوشیدن گرفته تا آیین سخنوری و گریه و خنده نیز در این راه مفهوم دارند. ایشان خاطره ای نقل می کرد. می فرمود زمانی که خود را آماده امتحان دکترا می کرد با یک نفر هم اتاقی بود که مرتب شوخی می کرد و سر بسر دیگران می گذاشت و لطیفه می گفت و می خندید. دکتر رجایی ادامه داد وقتی برای کسب نتیجه امتحان مراجعه کردیم و گفتند هر دو نفر شما قبول شدید هم اتاقی شوخ طبع و بذله گوی، دکمه های کتش را بست و خیلی سنگین و مودبانه گفت آقای دکتر رجایی به شما تبریک می گویم. بعد از آن روز این شخص، آدم دیگری شد. پرسیدم فلانی قضیه چیست؟ گفت آقای دکتر رجایی من تا چند روز پیش عنوان دکتر را نداشتم الان این عنوان را دارم پس باید فرهنگ آن را هم داشته باشم.» ما به این فرهنگ سازی نیاز داریم.

این "دست نوشته ها" ی من است. خط مطالعاتی خاصی را دنبال نمی کند که اگر می کرد بهتر بود. بدلیل علاقه ام ممکن است از موضوعات مختلف بنویسم. آنچه را که نمی دانم جز از موضع سئوال طرح نمی کنم. اگر چه این نوشته ها را صرفا برای بقای رابطه من با قلم می نویسم اما از نظر دوستان و خوانندگان محترم نیز در اصلاح نوشته هایم بهره می برم.