صبر مردم و کارکرد دولت
مدتی است که وضعیت اقتصادی از یکسو و فضای ملتهب تحمیل شده درسیاست خارجی ازسوی دیگرمردم را نگران کرده است. طبیعی است که در این وضعیت هر کس باید بدنبال ایفای نقش و مسئولیت خودش باشد. یعنی مردم بدنبال تلاش بیشتر برای تأمین معاش خویش و دولت نیز بدنبال تأمین رفاه و آسایش مردم باشد. من کار دیگری برای دولت سراغ ندارم. کمک مردم به دولت و حمایت مردم از دولت یک اصل ارزشی است. اما نباید توقع داشت که همه مردم تا ایستگاه آخر با دولت همراهی کنند. اگر اینگونه است پس کارکرد دولت چه می شود اگر قراراست مردم سختی ها را به بهانه دفاع و حمایت از دولت تحمل کنند پس چه کسی مسئول تأمین رفاه و آسایش مردم است. باید پذیرفت که همه مردم نگاه یکسانی به دولت ندارند. محدودیت ها و موانع دولت حتی اگرهم وجود داشته باشند که دارند دلیل نمی شود که دولت برای رفع این موانع بیش از هر چیز روی صبر و حوصله مردم حساب باز کند. این در سیاست خارجی هم صدق می کند. متأسفانه برخی اخباری که هر از چندگاهی در مورد فسادهای اقتصادی برخی افراد و مافیای اقتصادی و از این دست واژه ها پخش می شود شاخکهای مردم را به این سمت، حساس می کند که مشکلات اقتصادی فقط برای عوام است و برخی خواص هیچ سهمی در تحمل این مشکلات ندارند. نمونه آن وامهای کلانی است که برخی بانکها در اختیار برخی افراد قرار داده اند. از رانت خواری چیزی نمی نویسم چون نمی دانم چگونه رانت را می خورند. من بیشتر از این چیزی در باب امور مالی نمی دانم.
این "دست نوشته ها" ی من است. خط مطالعاتی خاصی را دنبال نمی کند که اگر می کرد بهتر بود. بدلیل علاقه ام ممکن است از موضوعات مختلف بنویسم. آنچه را که نمی دانم جز از موضع سئوال طرح نمی کنم. اگر چه این نوشته ها را صرفا برای بقای رابطه من با قلم می نویسم اما از نظر دوستان و خوانندگان محترم نیز در اصلاح نوشته هایم بهره می برم.