" دست نوشته ها "

نمی دانم این موضوع را قبلا نوشته بودم یا نه اما اهمیت آن ارزشش را دارد که بارها آن را بنویسم. خدا رحمت کند دکتر رضوانی را. از اساتید محترم تاریخ معاصر ایران بود.ما اقبالمان بلند بود که اواخر سن تدریس ایشان در مراکز دانشگاهی یکی دو ترم شاگرد ایشان باشیم. روزی سرکلاس وقتی بحث دوران قاجار مطرح شد خود ایشان با قبول این نکته که ایران در آن دوران آسیبهای فراوانی دید اما یک نکته را با تمام وجود خطاب به دانشجویان عنوان می کرد که هیچگاه به زعما و سلاطین و حاکمان گذشته این مملکت بد نگویید. چه بسا اگرخود ما می بودیم هیمنگونه عمل می کردیم.

من وقتی اظهارات بعضا همراه با کینه برخی افراد صاحب منصب را در ذم دولتهای قبلی که بعد از انقلاب با رأی مردم تشکیل شده و عناصر آن هنوزهم حضور دارند می شنوم به این نکته فکر می کنم که نسلهای آینده از این نوع بازی قدرت در کشور ما چه برداشتی می کنند. من شهروند که هرگز نمی پذیرم که دولتهای قبلی آنقدر اصول و ارزشهای انقلاب را کم رنگ کرده اند که دولت آقای احمدی نژاد آن در حال احیای آن ارزشها است. خیلی بحث پیچیده ای نیست. بیایند بر اساس یک منطق پذیرفته شده - و نه بر اساس برداشت سلیقه ای-  آمار بدهند که دولتهای قبلی در کدامیک از مبانی ارزشی انقلاب قصور کردند که الان دولت فعلی دارد جبران می کند. ما برخی مواقع بخاطر اینکه فرصتی را برای حذف رقیب بدست بیاوریم  مسیر توسعه و پیشرفت را گم می کنیم و از آن غاقل می شویم و این بزرگترین خطای سیاسی است. با این روش ما از اهداف توسعه کشور عقب می افتیم.