چند روز پیش رفته بودم شهر لیون. این شهر دومین و یا بعبارتی سومین شهر بزرگ فرانسه است. در یکی از نقاط بلند این شهر کلیسای عظیمی واقع شده که شاخه ای از کلیسای نوتردام پاریس و وابسته به کلیسای بزرگ واتیکان است. البته در اغلب شهرهای اروپا شاخه ای از این کلیسا وجود دارد. شکل و معماری همه آنها هم شبیه به هم است. از نکات جالب قریب به اتفاق شهرهای اروپا این است که همیشه در مرکز شهر یک کلیسا وجود دارد. بعبارت روشن تر نقطه مرکزی شهر را یک کلیسا تشکیل می دهد.

در کلیسای بسیار زیبای نوتردام شهر لیون با یکی از این کشیش ها دقایقی گرم صحبت شدیم. از تقریب مذاهب گفت و برای اثبات این ادعا دو مجسمه از حضرت مریم (ع) ، حک شده بر روی دیوار داخل کلیسا نشانم داد که یکی از آنها برداشت از انجیل و دیگری با استناد به قرآن بود. گفتگوی ما ادامه یافت. اینکه همه ادیان الهی پیام واحدی دارند و ریشه همه آنها یکی است. اینکه هیچ دین آسمانی منادی جنگ و مبلغ تفنگ نیست. از افغانستان و عراق گفتیم. در مورد تهدیدات آمریکا و جهان غرب علیه ایران گفتگو کردیم. آقای کشیش نظرات خوبی داشت. معتقد بود که کاتولیکها بعنوان معتقدان به مسیحیت اصیل اعتقادی به جنگ ندارند. وی حتی در مورد شاخه پروتستان هم - علیرغم سفت و سخت بودن و کمی حالت تهاجمی داشتن -  با احتیاط در کلام سخن می گفت و یکجورهایی معتقد بود که حتی آنها هم طرفدار جنگ نیستند. او جنگ در افغانستان و عراق را نتوانست در قالب مسحیت یا اسلام تعریف کند و می گفت آنچه که جرج بوش در افغانستان و عراق کرد از دایره مسحیت خارج است و نمی توان نام خاصی بر آن نهاد. می گفت حرکت آمریکا در عراق و افغانستان گسترش زاویه انحراف در فهم از مسیحیت است. همانگونه که برخی در عراق و افغانستان این زاویه انحراف در برداشت از اسلام را درعمل نشان دادند. کشیش طرف صحبت من طرفدارجنگ نبود. از ارتباطش با ایران گفت و اینکه هر ساله نشستی در همین کلسیا در موضوع تقریب مذاهب برگزار می شود.عکسهایی هم که سال گذشته گرفته بود نشانم داد. وقت خداحافظی هم دست برد توی کشوی میزش و یک جلد انجیل با ترجمه فارسی به من هدیه داد که برسم یادگاری برای خودم نگه داشته ام.