" دست نوشته ها "

رفتار آقای احمدی نژاد در دفاع از اعضای هئیت دولت خودش اگر چه جزو وظایف بدیهی ایشان است اما اصرار ایشان بر این دفاع قابل تقدیر است. وقتی آقای مشایی- که جوری اوضاع روابط بین الملل را تحلیل  می کند که انگار خود را همردیف زنده یاد حمید عنایت یا مورگنتا می داند - آن اشتباه وحشتناک را در رابطه با مردم و دولت اسرائیل مرتکب شد آقای رئیس جمهور در دفاع از وی تا آنجا پیش رفت که حتی با احترام به نظر مراجع، همان حرف خودش را تکرار کرد. در قضیه آقای کردان هم اعلام کرده که از ایشان دفاع می کند. البته چیزی جز این هم انتظار نیست. اما این مقدمه را نوشتم تا از رفتار ارزشمند آقای عبدالله نوری در دفاع از آقای کرباسچی شهردار وقت تهران یاد کنم. دفاعی که حتی حیات سیاسی خود آقای نوری را هم تحت تأثیر قرار داد. بنابراین هم دفاع آن روز آقای نوری از کرباسچی منطقی و ارزشمند بود و هم دفاع امروز آقای احمدی نژاد از تیم خودش درست است. واقعیتش را بخواهید وقتی مکتوب " سیلی " آقای مهاجرانی را خواندم و از اینکه با وزرای دولت در روز روشن آنگونه ناشایست رفتار کردند دوباره مثل همان روز متأثر شدم. کاش آقای احمدی نژاد - صرفنظر از رأی مجلس- در دفاع از کردان سنگ تمام بگذارد تا آنهایی که هنوز هم دست بزنشان خوب است بفهمند که در این فقره بین خاتمی و عبدالله نوری و کرباسچی و احمدی نژاد و مشایی و کردان فرقی وجود ندارد.اینكه این دو مصداق چه تفاوتهایی با هم دارند اولویت بعدی بحث است.