" دست نوشته ها "

تولد امام رضا (ع) بر همه شیعیان آن حضرت مباركباد. از قدیم سفر به مشهد و زیارت امام رضا یکی از برنامه های ثابت اکثر ایرانیان بوده است. بطور واقعی جنس این سفر با سایر سفرها فرق می کند. شاید عمده کسانی که مشهد می روند در همان زمان محدودی که در این شهرحضور دارند چندان برای تفریح وقت نگذارند و بیشترین وقت خود را در حرم امام رضا ( ع ) به نماز و دعا بگذرانند. حتی اگر فرض کنیم که عمده زوار بخشی از وقت خود را در بازارهای مشهد می گذرانند باز هم خرید از این بازارها شاید کمتر رنگ و بوی دنیوی داشته باشد. نوع خریدها این را نشان می دهد. مهر و تسبیح و انگشتر، سجاده، خلعت آخرت یا بقول خودمان کفن، چادر نماز، مهرهای دیجیتالی نماز و موارد دیگر که نشان می دهد که سطح توقع زوار از این سفر تعریف شده است. بنابر این برای بسیاری از مردم، سفر به مشهد سفری توریستی و سیاحتی نیست که اگر می بود دلیلی بر مسافرتهای سالانه و یا دو سال یکبار نبود. افزون بر آن صرفنظر از زیارت، بعقیده من شهرمشهد از برخی جنبه ها شهر جذابی برای مسافران نیست. امکانات و نظافت شهری که سالانه میلیونها نفر زائر دارد کمتر از سطح توقع است. من تصور می کنم طی این چند ده سال زحمت ساخت و ساز، تلاش نشده تا این شهر علاوه بر شهری زائر پذیر به شهری توریست پذیر نیز معروف شود. من تابستان امسال مشهد بودم. اطلاع رسانی از جغرافیای این شهر برای زوار ضعیف بود. حتی هتل نیز نمی توانست به شیوه های رایج مانند نقشه شهر و اماکن تفریحی بخصوص برای بچه ها این نیاز را تأمین کند. بچه ها مجبور نیستند مثل بزرگترها اینقدر برای رفتن به حرم امام رضا ( ع ) وقت بگذارند و ترجیح می دهند نیاز خودشان را دنبال کنند. البته ما بطور جدی مراقب بودیم تا بچه ها از این سفر راضی برگردند.شاید یکی ازوظائف مدیران شهری مشهد و بخصوص تولیت آستان قدس رضوی تأمین نیازهای بازی کودکان حتی در مجموعه حریم حرم باشد. بزرگترها شاید به یک دلیل حاضر شوند هر سال به مشهد سفر کنند اما برای بچه ها و کودکان انگیزه های دیگری هم باید خلق شود.