کربلا و غزه
۱- حضرت زینب (س) در جریان نهضت عاشورا به آنهایی که در انتخاب نوع حیات خود درمانده بودند فرمود حسین حق است و یزید باطل و بیطرفی بوی جنایت می دهد. تاریخ کربلا را از هر منظر بنگریم درسها و مفاهیم بلند اما نهان و آشکاری دارد که از سال ۶۱ هجری قمری به بعد مصادیق آن را می توان یکی یکی مشاهده کرد. اما همین حماسه ای را که ما هر سال بزرگ می داریم و از اوج لذت همراهی با این تاریخ بزرگ محزون و گریان می شویم عصاره رفتار پیامبر(ص) و علی (ع) است. آنها برای انسانها به اعتبار انسان بودنشان کرامت قائل بودند. تفاوت نمی کرد که این انسانها پیرو کدام دین و آیین هستند به همین دلیل است که علی (ع) پس از شنیدن خبر رفتار سواران معاویه و ربودن خلخال و دست بند و گوشواره های یک زن مسلمان و یک زن کافره ذمیه می فرماید که اگر انسان از شنیدن این خبر بمیرد رواست.همین افق بلند نگاه است که در صفین آب به روی دشمن نمی بندد اما دشمنان آنها،بی تربیت بودند. هم در صفین وهم در کربلا آب را به روی اردوگاه مقابل بستند. اما امام حسین بعنوان تربیت شده دامان پیامبر و علی در مبارزه با نظام سلطه، خطی را که در روز عاشورا آغاز کرد پایانی ندارد به همین دلیل امروز شیعیان و حتی اهل تسنن برای مقابله با این نظام الگویی بنام حماسه عاشورا دارند.
۲- برخی سران کشورهای عربی در مورد غزه خود را به تجاهل زدند و نه تنها از ربودن خلخال از پای زن مسلمان متاثر نشدند که از مشاهده فرود بمب بر خانه و کاشانه مردم مظلوم و بی دفاع غزه هم خم به ابرو نیاوردند. کاش آنهایی که برخی جهادیون سنی عراق را برای حمله به شیعیان همه گونه حمایت می کردند و یا فتوای حلیت شیعه کشی می دادند آنقدر جسارت می داشتند تا از حماس سنی که دولت قانونی و منتخب مردم فلسطین است حمایت کنند. امروز دشمنان دوباره آب را به روی تشنگان بسته اند. ظاهرا داستان کربلا هنوز ادامه دارد.
این "دست نوشته ها" ی من است. خط مطالعاتی خاصی را دنبال نمی کند که اگر می کرد بهتر بود. بدلیل علاقه ام ممکن است از موضوعات مختلف بنویسم. آنچه را که نمی دانم جز از موضع سئوال طرح نمی کنم. اگر چه این نوشته ها را صرفا برای بقای رابطه من با قلم می نویسم اما از نظر دوستان و خوانندگان محترم نیز در اصلاح نوشته هایم بهره می برم.