" دست نوشته ها "

تا تحویل سال حدود ۳۵ دقیقه باقی است. فردا هم اولین روز فروردین است. از مدتها پیش مثل همه این سالها وقتی تیک تیک ساعت به سمت پایان سال می رود اضطراب و دلتنگی بیشتری سراغم می آید. نمی دانم ولی انگار جاذبه کسی یا چیزی مرا به سمت خودش می کشاند. هیچگاه هم نتوانستم خودم را از آن رها کنم. پشت سرم را که می نگرم حوادث سخت و تلخ و شیرین و پیش رویم نیز همانها را دوباره اما بنوعی دیگر می بینم. گویی من سفیر گذشته ها به آینده هستم و در این راه فقط شاهدی بیش نیستم. اینک به دقایق آخر سال می رسیم و کسی نمی داند که آخر دنیای هر کسی چه ساعتی است ناگزیرم که خیلی از بار امسال را سال آینده نیز تحمل کنم. دعا می کنم که سال آینده میزبان آرامش باشیم.