سی سال است هنوز نفهمیده ایم که اینهمه ثبت نام برای انتخاب رییس اجرایی کشور نشانه دموکراسی نیست. اینکه هر کسی حتی بدون برخورداری از شرایط ابتدایی یک رییس جمهور برای این مسئولیت خطیر ثبت نام می کند نشانه این است که ما نه این جایگاه را شناخته ایم و نه تکلیفمان را با این قانون روشن کرده ایم. در اولین روز ثبت نام حدود شصت نفر ثبت نام کردند حتما این تعداد تا روز آخر به هزار نفرمی رسد.بعد هم وزات کشور آنرا جزو افتخارات خود می داند و این آمار را هر روز خبری می کند. ما چه چیزی را می خواهیم ثابت کنیم. مثلا می خواهیم ثابت کنیم که در کشور ما دموکراسی حاکم است. این نوع ثبت نام نه دموکراسی که خطای دموکراسی است. حیف از وقت مسئولان ثبت نام و حیف از یک برگ کاغذ که برای ثبت نام این افراد صرف شود. متأسفانه ما از همان روز ثبت نام، شأن این مقام را می شکنیم .به همین دلیل است که از فردای انتخابات هرکسی به خودش حق می دهد تا در مورد عملکرد رییس جمهور نظر بدهد بدون اینکه اصلا صلاحیت این کار را داشته باشد. چه خوب بود این قانون انتخابات ریاست جمهوری زودتر تصویب می شد.