" دست نوشته ها "

1- خدا رحمت کند مرحوم حمید سعاده را که پس از سالها برخی حکایاتش هنوز در ذهنم باقی است. می گفت زمانی که مدرسه راهنمایی می رفتم  نفر اول از میز دوم می نشستم. روزی کلاس زبان انگلیسی داشتیم. معلم از نفر اول میز اول به انگلیسی پرسید نام شما چیست طرف هم گفت نام من محمد حسین است. از نفر دوم پرسید او هم گفت نام من محمد حسین است. از نفر سوم پرسید او هم گفت محمد حسین. حمید می گفت نوبت به من رسید از من هم نامم را سئوال کرد من هم گفتم نام من محمد حسین است که معلم گفت مگر توی این کلاس نام چند نفر محمد حسین است بعد گفت اسمت چیست گفتم حمید پرسید پس چرا می گویی محمد حسین گفتم چون قبلی ها همین را گفتند .

2- ما ید طولایی درنامگذاری داریم. این روزها برای اینکه توی دهن اعراب بزنیم نام خلیج فارس را بر هر چیزی قرار می دهیم که هیچ سنخیتی با خلیج فارس ندارند.مواردش را نمی نویسم چون در خیابانها موجود است. یا مرتب می گوییم خلیج همیشه فارس که من نمی فهمم چه اصراری داریم از واژه "همیشه" استفاده کنیم. چندی پیش تالاری غذاخوری را دیدم که نام یاران مهدی بر تابلوش نوشته شده بود.همین سالن اجلاس سران هم از حکایات جالب است. سالها پیش دولت آقای خاتمی نشست سران سازمان کنفرانس اسلامی را برگزار کرد. البته خود آقای خاتمی گفتند این ثمره تلاشهای دولت آقای هاشمی بود. بعد از گذشت بیش از ده سال امروز همان سالن هنوز هم در اخبار رسانه ها به نام نامربوط سالن اجلاس سران نامیده می شود. یا بر برخی فضاهای سبز نام ائمه اطهار می گذاریم. از این دست حکایات زیاد است.