شب اولی که آمده بود پاریس بمناسبتی شام را با هم خوردیم. اینکه گفته اند وقت خوردن صحبت نکنید ما تمام حرفهایمان را وقت خوردن می زنیم. درمورد فضای رسانه ای فرانسه گفتگو کردیم. ازاینکه خبرنگاران فرانسوی مرده خور خبرنگاران انگلیسی و آمریکایی هستند. آنچه را که در گاردین و تایم و واشنگتن پست و نیویورک تایمز در مورد کشورمان می آید با همان زاویه نگاه در روزنامه هایی مثل لوموند و فیگارو می توان دید. اینکه خبرنگاران فرانسوی در مقالات خود با فقر تحلیل روبرو هستند. به همین دلیل تقلید می کنند. اما در بین همین جماعت خبرنگاران حرفه ای و با شخصیتی هم وجود دارند که تعداد آنها کم است.

کامران نجف زاده می خواست از موانع کار بداند. گفتم سارکوزی با شیراک تفاوت رفتاری دارد. این جماعت برخلاف ژستی که در دموکراسی و حقوق بشرمی گیرند در عمل بدان معتقد نیستند. به کامران نجف زاده گفتم مراقب باش انتخاب سوژه ها کار دستت ندهد چون این فضای آزادی بیان و اطلاع رسانی در فرانسه متعلق به شما نیست و اینها اصلا تحمل انتقادی را که دردشان بیاید ندارند. بنابراین کار در فرانسه سخت است. 

کامران نجف زاده خبرنگار شجاع و مبتکری است. او همان کسی است که اولین بار از آقای احمدی نژاد در باره هاله نور پرسید.